گاه چه پرتوقع میشویم

گاه چه پر توقع میشویم و گاه چقدر، خنثی...

گاه چه بی رحمانه تنها میشویم و گاه چقدر بی اختیار شلوغ...

ما در دنیای انعکاس و نقطه زندگی میکنیم، پس دلیل اینهمه غم که به خود بی انصافانه روا می داریم، چیست؟!

شاد باشیم و سرکش، یا غمگین و افسرده، هرگز، ساعتِ زمان بخاطر حالِ ما متوقف نخواهد شد...

میگذرد، بی شک...

تنها چیزی که به جا می ماند ماییم و یک سر پراز خاطرات تلخ و شیرین که موی سپید می کنند و عمر را تباه...

ما میتوانیم بسازیم، لحظه ها را آنگونه که میخواهیم...

#عاطفه_هنرمند

اطلاعیه...